صد بادیه سرمست از آن خم میشد

ابلیس به زیر دست و پا گم میشد

آن روز تمام شاعران میدیدند

لبهای خدا پر از تبسم میشد




روشن شدن پگاه دیدن دارد

پرواز دل از نگاه دیدن دارد

بر قله کوهی از جهاز شتران

خورشید کنار ماه دیدن دارد